Een jaar zonder ergernis

Een echte stoïcijn ergert zich niet. Hij leeft volgens onderstaande wijsheid van Epictetus.

Geef me de moed te accepteren wat niet in mijn vermogen ligt, de kracht om alles te doen wat in mijn vermogen ligt en de wijsheid tussen die twee onderscheid te maken.

Dus leven zonder ergernis is mijn opdracht voor het nieuwe jaar. En dat dat een mega uitdaging is voor mij weten de mensen die mij kennen maar al te goed. Ik erger mij met grote regelmaat aan: fietsers in de winkelstraat, stickers op de boeken die je koopt, voordringen in winkels, onhandige apparaten, keuzemenu’s als je een bedrijf belt, de lege blikjes langs de wandelpaden. Hoe kom je van de ergerlijke gewoonte af je vaak te ergeren. Het wordt een moeilijk jaar voor deze stoïcijn van niks. Maar als ik het advies van Epictetus ter harte neem en de moed heb om te accepteren dat sommige zaken niet in mijn vermogen liggen en dus ergernis compleet nutteloos is, dan is er hoop. Dan raap ik die weggeworpen blikjes op en gooi ze in de container die ook langs het wandelpad staat. Opgelost.

Nog even over die stickers op boeken. Ik vind dat haast een aanranding van het maagdelijk boek dat je wil aanschaffen. Bestaat er iets fijners dan een nieuw boek voor de eerste keer openslaan. Je verheugen op een mooi verhaal of een boeiend inzicht. Dat plezier wordt vergald door die stomme uitgevers die niet schijnen te beseffen dat hun stickers met bijvoorbeeld DWDD boekenpanel, eerder een antireclame is. Een enorm gepeuter om die krengen er af te halen met vaak een beschadiging tot gevolg. Ik wil geen boeken meer met een sticker het komende jaar. Hoef ik me ook niet te ergeren.